داروهای ممنوع برای بیماران مبتلا به فاویسم

 

drugsبیماری کمبود G6PD یا فاویسم  یک بیماری شایع است. اغلب پزشکان متخصص کودکان در اوایل دوران نوزادی تست بررسی کمبود G6PD یا فاویسم را برای نوزاد درخواست می کنند تا تکلیف نوزاد از نظر این بیماری مشخص گردد. در ویزیت کودکان مبتلا به این بیماری گاهی اوقات هم پزشک و هم والدین از نظر ذکر ابتلای کودک به این بیماری در هنگام تجویز دارو دچار کوتاهی شده، که این امر ممکن است در موارد نادر باعث بروز مشکلات جدی گردد.
لیست زیر داروهایی را که باید در بیماران مبتلا به فاویسم با احتیاط مصرف شوند، نشان می‌دهد.

 

 

 دریافت جدول بصورت فایل قابل چاپ

 

سطح خطر

 

ردیف

High

Acetanilide (Acetanilid)

1

High

Acetylphenylhydrazine (2- Phynylacetohydrazide)

2

High

Aldesulfone Sodium (Slfoxone)

3

Low

Aminophenazone (Aminopyrine)

4

Low

Antaozoline (Antistine)

5

High

Arsine

6

Low

Ascorbic Acid

7

High

Beta- Naphthol (2-Naphthol)

8

High

Chloramphenicol

9

High

Chloroquine

10

High

Ciprofloxacin

11

Low

Colchicine

12

High

Cotrimoxazal

13

High

Dapsone (Diaphenylsulfone)

14

High

Dimercaprol

15

Low

Diphenhydramine (Difenilhydramine)

16

Low

Dopamine (L- dopa)

17

High

Doxorubicin

18

High

Furazolidone

19

High

Glibenclamide

20

High

Glucosulfone (Glucosulfone Sodium)

21

High

Isobutyl Nitrite

22

Low

Isoniazid

23

High

Menadiol Sodium Sulfate (Vitamin k4 Sodium Sulfate)

24

High

Menadione (menaphtone)

25

High

Menadione sodium bisulfate (Vitamine K3 Sodium Bisulfite)

26

High

Mepacrine (Zuinacrine)

27

High

Mesalazine -5-Aminosalicylic Acid (Paraminosalicylic acid)

28

High

Methyltioninium Chloride (Methylene Blue)

29

High

Nalixic Acid

30

High

Naphthalene, Pure (Naphtalin)

31

High

Niridazole

32

High

Nitrofural (Nitrofurazone)

33

High

Nitrofurantoin

34

Low

Norfloxacin

35

High

O-Acetylsalicylic Acid (Acetylsalicylic Acid)

36

High

Oxidase, Urate (urate Oxidase)

37

High

Pamaquine

38

Low

Para- Aminobenzoic Acid

39

High

Pentaquine

40

High

Phenacetin (acetophenetidin)

41

Low

Phenazone (antipyrine)

42

High

Phenazopyridine

43

Low

Phenylbutazone

44

Low

Phenytoin

45

High

Phynylhydrazine

46

Low

Phytomendadione (vitamin K1)

47

Low

Pracetamol (acetaminophen)

48

High

Primaquine

49

High

Probenecid

50

Low

Procainamide

51

Low

Proguanil (chlorguanidine)

52

Low

Pyramethamine

53

Low

Quinidine

54

Low

Quinine

55

High

Stibophen

56

Low

Streptomycin

57

High

Sulfacetamind

58

Low

Sulfacytine

59

Low

Sulfadiazine

60

High

Sulfadimindine

61

High

Sulfafurazole (Sulfafurazone, Sulfisoxazole)

62

Low

Sulfaguanidine

63

Low

Sulfamerazine

64

High

Sulfamethoxazole

65

High

Sulfamethoxazole

66

Low

Sulfamethoxypyridazine

67

High

Sulfapyridine

68

High

Sulfasalazine, Salazosulfapyridine (Salazopyrin)

69

High

Thiazosulfone (Thiazolesulfone)

70

Low

Tiaprofenic Acid

71

High

Tolonium Chloride, Tolonium Chloride (Toluidine Blue)

72

Low

Trihexyphynidyl (Benzhexol)

73

Low

Trimethoprim

74

High

Trinitrotoluene (2,4,6- Trinitrotoluene)

75

Low

Tripelennamine

76

رژیم چاقی برای لاغری

افراد لاغر بر چند دسته هستند: برخی از این افراد به ‌طور سرشتی لاغر هستند و ژن لاغری دارند یعنی در خانواده ی آن ها بستگان نزدیک شان لاغر بوده‌ اند. این افراد چاق شدن شان دشوار است چون کارخانه ی چربی‌ سازی‌ بدن شان خوب کار نمی ‌کند و در بسیاری از موارد شاید به زحمت بتوان وزن آن ها را افزایش داد.

 

یعنی تا آخر عمر این لاغری همراه آن ها است؟

البته شاید بعد از سنین بلوغ و بعد از ازدواج، مقداری افزایش وزن پیدا کنند ولی عده‌ ای از آن ها نیز وزن شان تغییر چندانی نخواهد کرد. حتی از بین افرادی که به ما مراجعه می ‌کنند بین 20 تا 30 درصد شان رژیم پُر کالری هم که دریافت می‌ کنند تأثیری در اضافه وزن شان نخواهد داشت.

 

در این میان، یک عده از افراد هم دچار بی‌ اشتهایی روانی شده‌ اند. این طور نیست؟

همین طور است. این ها کسانی بوده‌ اند که قبلا چاق بودند و حالا با رژیم‌ های سخت، لاغر شده ‌اند و از خوردن یک قاشق غذای اضافه ‌تر وحشت دارند. رفع کردن این بی ‌اشتهایی خیلی سخت است.

برای همین است که ما همیشه هشدار می‌ دهیم افرادی که بیش از حد لاغر هستند، بیشتر مبتلا به بیماری‌ های عفونی و سرماخوردگی‌ ها می ‌شوند و حتی در خانم‌ های بسیار لاغر این امر، منجر به پوکی استخوان می‌ شود. تحمل سرما نیز در این افراد بسیار کم است و حتی معمولا بارداری ناموفقی دارند.

ولی این نکته را هم به یاد داشته باشید که به هر حال 80 درصد افرادی که به‌ طور سرشتی بی‌ اشتها هستند را با صبر و حوصله می ‌توان به وزن ایده ‌آل برگرداند.

 

چطور؟

ببینید، برخی از این افراد خیلی کم غذا می ‌خورند یا حوصله ی غذا خوردن ندارند. در این افراد ما نمی‌ توانیم اصل و میزان غذا را زیاد کنیم مثلا اگر کسی می ‌گوید که من برای ناهار یک کفگیر برنج می‌ خورم، نمی ‌توانیم به او بقبولانیم که از این میزان، غذایش را بیشتر کند چون اگر می‌ توانست، تا حالا این کار را کرده بود. اشتهای این فرد یک حد معین دارد برای همین ما باید روی حاشیه ی وعده‌ های غذایی این فرد کار کنیم.

 

یعنی گنجاندن موادی به غیر از مواد غذایی؟

بله، یکی از کارهای خوبی که در این زمینه می ‌توان کرد، این است که مایعاتی که کالری خوبی دارند به آن ها داده شود. مثلا اگر در هنگام صبح یک لیوان آبمیوه در کنار صبحانه ی این افراد گذاشته شود، این آبمیوه 150 کالری دارد و به مرور می ‌تواند وزن فرد را افزایش دهد. ضمن این که خود آبمیوه ویتامین‌ های مختلف را به بدن می ‌رساند و سوخت و ساز آن را تنظیم می ‌کند.

 

در وعده ی ظهر باید چه موادی را همراه با مواد اصلی غذایی به رژیم این افراد اضافه کرد؟

در این وعده خوراکی ‌هایی که نیازی به اشتها ندارند را در برنامه ی غذایی این افراد باید بگنجانیم؛ مثلا کنار ناهار، ماست پُرچرب یا چکیده می‌ تواند 150 تا 200 کالری را به بدن چنین فردی برساند. پس ما اصل غذا را تغییر ندادیم ولی روی حاشیه غذای این افراد کار کردیم.

 افزایش وزن

در فاصله ی بین ناهار و شام چطور؟

اگر فاصله ی ناهار یا شام زیاد است، می ‌توانیم در عصرانه ی این افراد تنقلات را بگنجانیم. چون کالری خوبی دارند؛ مثل بستنی، کیک یا شکلات. اگر هم به این مواد تمایلی نداشتند باز می‌ توانیم یک لیوان شیر یا آبمیوه بگنجانیم چون مایعات نوشیدن شان راحت است و از معده هم زود خارج می ‌شود و همچنین کالری مورد نیاز روزانه را نیز به بدن فرد می ‌رساند.

بعد از وعده ی شام نیز دسری مثل بستنی یا شیرینی را می ‌توان گنجاند؛ چون دسر بعد از شام طرفداران زیادی دارد علاوه بر این، خیلی هم به اشتها وابسته نیست بلکه به ذائقه ی افراد بیشتر مربوط است.

به این ترتیب ما می ‌توانیم بدون زیاد کردن وعده‌ های غذایی در طول روز حدود 500 یا 600 کالری را به بدن این افراد برسانیم.

 

این روند تا چه مدت زمانی می‌ تواند منجر به افزایش وزن در فرد شود؟

این روند می ‌تواند ماهی یک کیلو به وزن فرد اضافه کند و در درازمدت او را به وزن تقریبا ایده ‌آل برساند.

 

خیلی از افراد صرف ‌نظر از این رژیم پیشنهادی یا رژیم‌ های مشابه آن، به باشگاه ‌های پرورش اندام برای افزایش وزن مراجعه می‌ کنند. رژیم‌ های مختلفی هم به آن ها در این مکان ‌ها پیشنهاد می ‌شود. این کار تأثیری در افزایش وزن به ‌صورت ایده‌آل در افراد با لاغری بیش از حد دارد؟

متأسفانه در باشگاه‌ ها، مربیان، رژیم های مختلفی را برای افزایش وزن تجویز می ‌کنند در حالی که آن ها اصلا صلاحیت چنین کاری را ندارند. در کشور ما این افراد حتی هورمون و یا پروتئین به میزان بیش از حد هم برای افراد لاغر تجویز می ‌کنند. مثلا روزانه 30 یا 40 گرم پروتئین یا چندین سفیده تخم مرغ پیشنهاد می ‌کنند که این رژیم می ‌تواند کلیه را از بین برده و در فرد اورمی ایجاد کند یا اسید اوریک خون را بالا ببرد و در درازمدت صدمات جبران ناپذیری را به فرد وارد کند.

 

پس می ‌توان گفت مربیان در این باشگاه‌ ها هیچ‌ گونه اشراف علمی به رژیم ‌های مناسب افزایش وزن ندارند.

همین طور است، چون اگر کسی پروتئین اضافی لازم داشته باشد حداقل در حد یک سفیده و یا 2 سفیده تخم مرغ باید مصرف کند یا یک لیوان شیر اضافه بخورد. بیشتر از آن، بار اضافه‌ ای را به بدن تحمیل می ‌کند البته همراه با بیماری‌ های مختلف.

منتها از یک ‌طرف اشتیاق جوانان و از طرف دیگر نداشتن سواد علمی مربیان به این مسئله باعث تجویز بیش از حد این مواد شده است.

علاوه بر این باید بگویم کسانی که در فرایند بدن سازی می‌ خواهد عضله بیاورند، می‌ توانند پودر کراتین را در دوره‌ های 3 هفته ‌ای به مقادیر بین 5 تا 10 گرم مصرف کنند.

این افراد شامل 2 گروه هستند:

1- کسانی که دچار لاغری مفرط هستند.

2- ورزشکاران حرفه ‌ای، آن هم نه در مراحل اولیه، بلکه بعد از آماده شدن بدن برای ورزش حرفه‌ ای و با افزایش فعالیت بدنی می‌ توانند برای تناسب اندام، از این مکمل‌ ها استفاده کنند.

البته باید افراد از لحاظ فیزیولوژیکی و رفتاری بررسی شوند، مثلا اگر علت لاغری فردی، بی ‌اشتهایی عصبی باشد، نمی ‌توان با دادن پودرهای پروتئینی، او را چاق نمود و کمبودهای تغذیه‌ای ‌اش را جبران کرد. اما این ماده نیز متأسفانه در باشگاه‌ های بدنسازی بیش از اندازه توصیه می‌ شود.

تغییرات رژیم غذایی برای کسانی که وارد سن 40 سال شده اند

تغییرات رژیم غذایی برای کسانی که وارد سن 40 سال شده اند.

 

وقتی پا به چهل سالگی می‌گذاریم بدنمان با تغییراتی رو به رو می‌شود و زمان آن فرا می‌رسد که دقت بیشتری نسبت به رژیم غذایی‌مان داشته باشیم تا مواد مغذی لازم را دریافت کنیم.

چهل سالگی با نگرانی‌ها و دل‌مشغولی‌های روحی و جسمی زیادی همراه است بنابراین باید عادت‌های درستی در پیش بگیریم. یادتان باشد بعد از این سن افزایش وزن و چاق شدن نه تنها راحت است بلکه از دست دادن وزن به سختی صورت می‌گیرد. علاوه بر این برخی از مشکلات مربوط به سلامتی کم‌کم خود را نشان می‌دهد. بنابراین لازم است به فکر باشید. در این مطلب از بخش آکاایران به تغییرات غذایی ضروری بعد از 40 سالگی اشاره می‌کنیم.

 

 

هر 6 ماه یکبار آزمایش خون بدهید و وضعیت سلامتی‌تان را بررسی کنید

همچنین بخوانید :تغییرات لازم برای رژیم غذایی بعد از 40 سالگی

پروتئین بیشتری مصرف کنید

بعد از 40 سالگی باید میزان جذب پروتئین را بالا ببرید. چون حجم عضلانی رو به کاهش می‌رود. بدین معنا که بدون میل خودتان عضلاتتان آب رفته و جای آن‌ها را چربی می‌گیرد. بهتر است که در هر وعده غذایی 30 گرم پروتئین میل کنید. بهترین انتخاب‌ها به شرح زیر است:

سویا: هر 100 گرم سویا 37 گرم پروتئین دارد. اگر سویا دوست ندارید می‌توانید از توفو یا شیر سویا استفاده کنید.

دانه کاج100 گرم دانه کاج 14 گرم پروتئین وارد بدن می‌کند. با این حال نباید در مصرف آن دچار افراط شوید چون سرشار از چربی است.

مرغ: 100 گرم مرغ کم‌چرب بدون پوست 30 گرم پروتئین وارد بدن می‌کند. بهترین روش مصرف مرغ آماده کردن آن با سبزیجات و کمترین میزان چربی است.

بعد از 40 سالگی باید میزان جذب پروتئین را بالا ببرید. چون حجم عضلانی رو به کاهش می‌رود. بدین معنا که بدون میل خودتان عضلاتتان آب رفته و جای آن‌ها را چربی می‌گیرد. بهتر است که در هر وعده غذایی 30 گرم پروتئین میل کنید

مصرف نمک را کاهش دهید

احتباس آب یک مشکل رایج بعد از 40 سالگی یا در حین یائسگی است. برای کاهش این مشکل و مقابله با شدت آن بهتر است سدیم کمتری جذب کنید. ساده‌ترین روش کاهش میزان نمک است. در صورتی که علیرغم عدم افزودن نمک به غذاهایتان همچنان احساس احتباس آب و ورم داشتید برچسب مواد غذایی مصرفی‌تان را بررسی کنید.

همچنین بخوانید :برای کوچک کردن شکم و رفع نفخ، این تغییرات را در رژیم غذایی خود ایجاد کنید

اکثر محصولات غذایی آماده حاوی سدیم زیادی هستند. بنابراین باید از خرید و مصرف این قبیل مواد غذایی خودداری کرده و مواد غذایی سالم‌تری را جایگزین کنید. توصیه می‌کنیم در حین خرید، برچسب و ترکیبات محصول مورد نظر را مطالعه کنید. در این صورت میزان سدیم موجود در محصول مورد نظر را متوجه می‌شوید.

کلسیم بیشتری مصرف کنید

از آنجایی که ترشح استروژن بعد از 40 سالگی در خانم‌ها کاهش پیدا می‌کند، استخوان‌ها به سختی کلسیم موجود در مواد غذایی را جذب می‌کنند. مشکل این است که مسئله کاهش جذب کلسیم خطر ابتلا به پوکی استخوان و شکستگی را افزایش می‌کند. بهترین کار این است که روزانه حدود 1000 میلی‌گرم کلسیم مصرف کنید. برای جذب این میزان می‌توانید به مواد غذایی زیر اعتماد کنید.

پنیر: یک واحد 100 گرمی پنیر بین 470 تا 850 میلی‌گرم (بسته به نوع پنیر) کلسیم دارد. فراموش نکنید زمانی که پنیر را در ترکیب غذاهایتان می‌گنجانید نیازی به افزودن چربی وجود ندارد.

بادام: 100 گرم بادام 250 میلی‌گرم کلسیم به بدن می‌رساند. مهم است که در مصرف بادام زیاده‌روی نکنید. چون سرشار از کربوهیدرات و چربی است.

ماست: 100 گرم ماست بین 127 تا 180 میلی‌گرم کلسیم دارد. بهتر است از ماست‌های طبیعی که حاوی کمترین میزان شیرین‌کننده‌ها هستند استفاده کنید. بهترین کار این است که دست به کار شده و در منزل ماست درست کنید. در این صورت می‌توانید ماست سالم‌تر و متنوع‌تری داشته باشید.

همچنین بخوانید :رژیم پروتئین برای چه کسانی مناسب است؟

 

 کاهش جذب کلسیم خطر ابتلا به پوکی استخوان و شکستگی را افزایش می‌کند

 

آنتی‌اکسیدان بیشتری به رژیم غذایی‌تان اضافه کنید

بدون شک در خصوص فواید بی‌نظیر آنتی‌اکسیدان‌ها زیاد شنیده‌اید. بعد از 40 سالگی اگر مراقب بدنتان نباشید خیلی زود با مشکلات و علائم پیری مانند مشکلات پوستی یا دردهای مفصلی آشنا خواهید شد. برای کاهش این قبیل مشکلات مواد غذایی زیر را وارد رژیم غذایی‌تان کنید:

فلفل دلمه‌ای

توت‌ها

بروکلی

توت‌فرنگی

چای سبز

شکلات سیاه

مراقب میزان ویتامین B12 بدنتان باشید

بعد از 40 سالگی بدن با مشکلات عصبی و کاهش تولید سلول‌های خونی مواجه می‌شود. این دو وضعیت با میزان مصرف ویتامین B12 رابطه عکس دارد. اگر میزان جذب ویتامین B12 تان کم باشد بیشتر با این مشکلات مواجه می‌شوید. یادتان باشد که هر فرد بالغ به روزانه حدود 2.4 میکروگرم از این ویتامین نیاز دارد که با مصرف محصولات لبنی، ماهی و تخم مرغ تأمین می‌شود.

دیگر تغییراتی که بعد از 40 سالگی باید ایجاد کنید

علاوه بر کنترل رژیم غذایی لازم است که سبک زندگی‌تان را نیز تغییر دهید تا تغییرات غذایی‌تان مؤثر واقع شود. برای این کار لازم است که روزانه کمی ورزش کنید. اگر مشکل مفصلی داشته باشید حتماً از ورزش‌های سبک شروع کنید. به طور منظم پیاده روی کنید. شنا نیز برایتان مناسب است. اگر وقت باشگاه رفتن ندارید حتی در دفتر کارتان نیز قدم بزنید و نرمش کنید.

هر 6 ماه یکبار آزمایش خون بدهید و وضعیت سلامتی‌تان را بررسی کنید. در صورتی که در شرایط بدنی خوبی قرار دارید مراجعه زود به زود به پزشک ضرورتی ندارد. اما در هر حال نباید از دکتر فراری باشید.