آزمايش SGPT یا ALT چیست ؟

 

آزمايش SGPT یا ALT که به نام تست Alanine aminotransferase ( آلانین آمینوترانسفراز ) نیز نامیده می شود و به نام هاي متعارف ديگر Serum glutamic-pyruvic transaminase; SGPT; Alanine transaminase; AST/ALT نیز نامیده می شود .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، ALT عمدتا” در کبد یافت می شود اما مقدار کمی از آن نیز در کلیه ها، قلب، ماهیچه ها و پانکراس وجود دارد. پیش از این به ALT ، سرم گلوتامیک پیروویک ترانس آمیناز (SGPT) گفته می شد. مقدار این آنزیم در خون معمولا” اندک است.

ALT برای کنترل کبد اندازه گیری می شود. این تست معمولا” همراه تستهای دیگری همچون AST ، آلکالن فسفاتاز، لاکتات دهیدروژنار (LDH) و بیلی روبین درخواست می شود.

ALT آنزیمی است که بیشتر در سلول های کبد و کلیه یافت مي شود؛ مقادير بسیار کوچکتر آن نیز در قلب و عضلات یافت مي شود. در افراد سالم، سطح ALT در خون پایین است. زمانی که کبد آسیب دیده است، معمولا قبل از آن كه علائم بارزتر آسیب کبدی مانند زردی رخ دهد، ALT داخل جریان خون آزاد مي شود. این امر ALT را يك آزمایش مفید برای تشخیص آسیب کبدی مي سازد.

ALT اغلب همراه با آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) یا به عنوان بخشی از پانل کبد براي غربالگري و یا کمک به تشخیص اختلالات کبدی درخواست مي شود. ALT و AST دو تا از مهمترین تست ها برای تشخیص آسیب کبدی در نظر گرفته مي شود، اگر چه ALT از AST اختصاصي تر است.

ارزش ALT اغلب در مقایسه با نتایج آزمايش های دیگر مانند آلکالین فسفاتاز (ALP) پروتئین تام و بیلی روبین برای کمک به تعیین نوع بیماری کبدی به كار مي رود.

ALT برای پايش درمان افراد مبتلا به بیماری کبدی و بررسي مؤثر بودن آن استفاده مي شود و ممکن است به تنهايي یا همراه با تست های دیگر برای این منظور درخواست شود.

سطح ALT در هپاتیت مزمن خيلي بالا نيست، اغلب کمتر از 4 برابر بالاترین سطح نرمال است. در هپاتیت مزمن، ALT بین حد نرمال و افزایش كم، متفاوت است.

در بيشتر بیماری های کبدی، سطح ALT بالاتر از AST است و در نتيجه نسبت AST / ALT پایین خواهد بود. چند مورد استثناء وجود دارد. نسبت AST / ALT معمولا در هپاتیت الکلی، سیروز و جراحت ماهیچه ای افزایش مي يابد.

● علت درخواست تست

اين تست برای تشخیص آسیب کبدی و یا کمک به تشخیص بیماری کبدی است.

وقتی که پزشک فکر می کند بيمار دارای علائم اختلال کبدی است. برخی از این علائم عبارتند از: ضعف، خستگی، از دست دادن اشتها، تهوع، استفراغ، تورم و یا درد شکم، یرقان، ادرار تیره، مدفوع رنگی روشن، خارش

·مقدار طبیعی در جواب آزمایش در قسمت محدوده طبیعی می آید. با این حال حتی در مورد جوابهای خارج از محدوده ذکر شده، تصمیم طبیعی بودن یا نبودن با پزشک شما است.

● رنج نرمال ALT وAST

Female: 7–۳۰ U/L (0.12–۰٫۵۰ µkat/L SI units) – زنان
Male: 10–۵۵ U/L (0.17–۰٫۹۱ µkat/L SI units) – مردان

● در چه شرایطی تست افزایش می یابد

خوردن خيلي زياد غذاهای حاضري (fast-food) می تواند باعث افزایش خفیف در ALT، به علت آسیب کبدی شود.

علل دیگر افزایش متوسط ALT شامل انسداد مجاری صفراوی، سیروز (معمولا ناشی از هپاتیت مزمن یا انسداد مجرای صفراوی) و تومور در کبد است.

صدمه به اندام هايي نظيرعضلات قلب و اسکلتی، می تواند سبب افزايش اندک ALT شود.
در چه شرایطی تست کاهش می یابد

● مقادیر بسیار بالا

آسیب کبدی اخیر یا شدید مثل هپاتیت ویروسی

مسمومیت با سرب

واکنشهای دارویی

مواجهه با تتراکلرید کربن

شوک

نکروز تومور بزرگ

● مقادیر بالا

مونو نوکلئوز

هپاتیت

سوء مصرف الکل

مسمومیت با استامینوفن

جهش رشد در کودکان

● مقادیر کمی بالا

رسوب چربی در کبد

برخی داروها مثل  استاتین ها، آنتی بیوتیک ها، کموتراپی، آسپرین، باربیتورات ها

بیماری های مزمن کبد مثل سیروز

● مواردی که نتایج را تحت تاثیر قرار می دهند

استفاده از داروها و حتی برخی داروهای گیاهی مثل اکیناسئا

ورزش شدید

آنژیوگرافی یا جراحی قلب

● آمادگي بيمار

برای انجام این تست آمادگی خاصی لازم نیست البته فرد نباید طی روز گذشته انجام ورزش سنگین داشته باشد . همچنین سابقه دارویی و حساسیت دارویی باید به آزمایشگاه اطلاع داده شود.

در صورت بارداری به آزمایشگاه اطلاع داده شود.

● زمان نمونه گيري

محدوده مرجع (نرمال رنج) وابسته به جنس زن/مرد

● نوع نمونه

نمونه خون از ورید بازو

تست هاي تكميلي :

جهت تفسیر صحیح نتیجه این تست لازم است تست های تکمیلی زیر نیز صورت گیرد :

AST ،ALP ،GGT، بیلی روبین، پانل کبد، آلبومین، پروتئین تام

طریقه جمع آوری نمونه

نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
تشخیص های افتراقی

● تداخلات دارويي

تزریق دارو به بافت ماهیچه ای، پانكراتيت حاد و یا حتی ورزش سنگين، ممکن است سطح ALT را افزایش دهد.

● محدوديت‌ها:

ميزان فعاليت ALT در داخل گلبول قرمز شش برابر سرم مي‌باشد، بنابراين نمونه‌هاي داراي هموليز براي ارزيابي مناسب نيستند. افزايش ALT در آسيب‌هاي وارده به عضلات مخطط، رابدوميوليز، پلي ميوزيت و درماتوميوزيت نيز ديده مي‌شود اما در اين بيماران علاوه بر ALT، CK نيز افزايش يافته و جهت بررسي اين بيماران ترجيح داده مي‌شود.

ALT از AST در بيماري كبد الكلي از حساسيت كمتري برخوردار است و حتي ممكن است در اين بيماران در محدوده طبيعي باشد.

مقادير افزايش يافته ALT در افراد چاق ديده شده است. اگرچه از اين تست براي انتخاب بيماران مبتلا به هپاتيت C جهت درمان و بيوپسي كبدي استفاده مي‌گردد، اما ALT بطور مداوم در هپاتيت C بالا نمي‌باشد.

ورزش شديد به خصوص ورزش‌هاي قدرتي باعث افزايش ALT تا ميزان 50% مي‌شود.

بيماري‌هاي تيروئيد ممكن است سبب افزايش متوسط ALT گردند. ALT  با فعاليت بدني افزايش يافته و داراي تغييرات روزانه و روز به روز مي‌باشد.

در نارسايي كليه ممكن است ALT به صورت كاذب پايين باشد كه منجر به عدم تشخيص آسيب كبد در افراد مبتلا مي‌گردد.

تداخلات دارويي: مصرف تعداد اندكي از داروها در برخي روش‌هاي اندازه‌گيري سبب كاهش ميزان ALT مي‌گردد(مانند مترونيدازول) در حالي كه داروهاي بسياري مي‌توانند سبب افزايش ALT گردند كه از اين بين مي‌توان به موارد زير اشاره نمود: استامينوفن، آمپي‌سيلين، آسيكووير، آلويپورينول، پني‌سيلين، سيپروكساسين، نيتروفورانتوئين، كتوكنازول، فلوكنازول، ايزونيازيد، كاربامازپين، كاربن‌سيلين، سفوكسيتين، كلرامفنيكل، دي‌اتيل‌استيل بسترول، دوكسوروبيسين، اريترومايسين، استروژن، فلوتاميد، فوروسمايد، جنتامايسين، سيمواستاتين، مپروبامات، متوتروكسات، متيل دوپا، متيل تستوسترون، ناپروكسن، داروهاي ضدالتهابي غير استروئيدي، آسپيرين، فنوباربيتال، فنوتيازين، فني‌توئين، پروژسترون، پروپرانول، پيرازين‌آميد، ريفامپين، تيكارسيلين، تولبوتاميد، تري‌متوپريم، والپروئيك اسيد، زيدوودين و غيره…

در موارد سوء مصرف موادي مانند استروئيدهاي آنابوليك، كوكائين و اكستازي (4،3  متيلن‌دي‌اكسي مت‌آمفتامين) فن‌سيكليدين، كلروفرم و حلال‌هاي حاوي تولوئن نيز افزايش سطح سرمي ALT ديده مي‌شود.

● اطلاعات تكميلي:

نيمه عمر ALT حدود 10 ± 47 ساعت و تغييرات روز به روز 10 تا 30% است به نحوي كه نتايج بعد از ظهر 45% بيشتر از اول صبح مي‌باشد.

مسموميت كبدي با استامنيوفن در افراد الكليك شديد مي‌گردد (سندرم الكل ـ استامنيوفن) كه در اين موارد اختلالات انعقادي و افزايش شديد ALT و AST نيز ديده مي شود. در اين موارد ALT و AST مقادير بيشتر از units/L9000 دارند.

نسبت ALT/ AST: در افراد مبتلا به هپاتيت الكلي اين نسبت بطور مشخص حداقل بيشتر از 2 است. در مواردي كه اين نسبت بيشتر از 3 باشد، در بيشتر از 96% موارد، فرد مبتلا به بيماري كبد الكلي مي باشد.

نسبت بالاي AST به ALT همچنين در بيماري حصبه نيز گزارش شده است. اگر اين نسبت بين 5/0 تا 8/0 باشد بيشتر با هپاتيت ويروسي حاد يا مزمن روبرو هستيم.

اگرافزايش ALT و AST كمتر از 5 برابر طبيعي بود بايستي ابتدا PT، آلبومين، شمارش گلبول‌هاي خون همراه با تعداد پلاكت، سرولوژي هپاتيت‌هاي C,B,A، سطح سرمي آهن، TIBC و فريتين سنجيده شود. اگر اين موارد طبيعي بود، مطالعات اضافي شامل سونوگرافي كبد، ANA ، آنتي‌بادي ضد عضله صاف (SMA)، سرولوپلاسمين و آلفا ـ يك ـ آنتي تريپسين انجام گردد و در صورت غير طبيعي بودن اين موارد اقدام به بيوپسي كبد گردد.

بطور كلي سطوح افزايش يافته ALT در هپاتيت، نكروز كبدي، ايسكمي كبد، سيروز، كلستاز، تومور كبد، داروهاي هپاتوتوكسيك، يرقان انسدادي، سوختگي‌هاي شديد، تروما به عضلات مخطط، ميوزيت، پانكراتيت، انفاركت ميوكارد، منونوكلئوز عفوني و شوك قابل مشاهده خواهد بود.

آزیترومایسین

Azithromycin

آزیترومایسین

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) تشديد COPD ناشي از عفونت باکتريايي حاد ناشي از هموفيلوس آنفلوانزا، موراکسلا کاتاراليس، استرپتوکوک پيوژنس، استرپتوکوک آگالاکتيه، درمان خط دوم فارنژيت يا تونسيليت ناشي از استرپتوکوک پيوژنس.
بزرگسالان و نوجوانان بزرگتر از 16 سال: ابتدا 500 ميلي گرم در روز اول دريافت کرده و سپس دوز 250 ميلي گرم از روز دوم تا پنجم ادامه يابد. دوز تجمعي کل 1.5 گرم است، يا در موارد تشديد COPD به صورت 500 ميلي گرم روزانه براي 3 روز مصرف شود.
ب) پنوموني اکتسابي از جامعه ناشي از کلاميديا پنومونيه، هموفيلوس آنفلوانزا، مايکوپلاسما پنومونيه، استرپتوکوک پنومونيه در بالغين و كودكان؛ فرم وريدي ميتواند براي عفونتهاي فوق و همچنين موارد ناشي از لژيونلا پنوموفيلا، موراکسلا کاتاراليس و استافيلوکوک اورئوس در بالغين و نوجوانان استفاده شود.
بزرگسالان و نوجوانان بزرگتر از 16 سال: 500 ميلي گرم تک دوز در روز اول و سپس به صورت 250 ميلي گرم روزانه از روز 2 تا 5 ادامه يابد. دوز کل 1.5 گرم مي باشد. در موارد درمان وريدي، 500 ميلي گرم روزانه براي دو روز و سپس به صورت 500 ميلي گرم خوراكي روزانه براي 10-7 روز ادامه يابد. تبديل فرم وريدي به خوراکي بايد بر مبناي پاسخ باليني بيمار باشد.
کودکان بزرگتر از 6 ماه: mg/kg 10 (ماکزيمم 500 ميلي گرم) تک دوز خوراکي روز اول و سپس به صورت mg/kg 5 روزانه (ماکزيمم 250 ميلي‌گرم) از روز 2 تا 5 ادامه يابد.
پ) اورتريت يا سرويسيت غيرگونوکوکي ناشي از کلاميديا تراکوماتيس
بزرگسالان و نوجوانان بزرگتر از 16 سال: 1 گرم خوراکي تک دوز مصرف شود.
ت) عفونتهاي التهابي لگن ناشي از کلاميديا تراکوماتيس، نايسريا گونورهآ يا مايکوپلاسما هومينيس در بيماراني که درمان وريدي احتياج دارند.
بزرگسالان: 500 ميلي گرم وريدي تک دوز براي 1 تا 2 روز و سپس 250 ميلي گرم روزانه براي 1 تا 2 روز و سپس 250 ميلي گرم روزانه براي 7 روز دريافت مي‌شود. تبديل فرم وريدي به خوراکي بسته به پاسخ باليني بيمار است.
ث) اوتيت مديا
کودکان بزرگتر از 6 ماه: mg/kg 30 خوراکي تک دوز يا mg/kg 10 خوراکي براي 3 روز يا mg/kg 10 خوراکي روز اول و سپس mg/kg 5 روزانه از روز 2 تا 5 ادامه يابد.
ج) فارنژيت، تونسيليت
کودکان بزرگتر از 2 سال: mg/kg 12 خوراکي روزانه براي 5 روز.
چ) پروفيلاکسي اندوکارديت در بيماران با ريسک متوسط تا زياد حساس به پنيسيلين
بزرگسالان: 500 ميلي گرم يک ساعت قبل از عمل استفاده مي‌شود.
ح) افتالميا کلاميديايي نوزادان
نوزادان- mg/kg 20 خوراکي روزانه براي 3 روز
خ) شانکروئيد ناشي از هموفيلوس دوکرئي
بزرگسالان و نوجوانان: 1 گرم خوراکي به صورت تک دوز
نوزادان و کودکان: mg/kg 20 (ماکزيمم 1 گرم) خوراکي به صورت تک دوز
د) پيشگيري از مايکوباکتريوم آويوم کمپلکس در بيماران مبتلا به HIV پيشرفته
بزرگسالان و نوجوانان: 1.2 گرم خوراکي هفتگي به تنهايي يا همراه با ريفابوتين.
کودکان: mg/kg 20 خوراکي (ماکزيمم 1.2 گرم) هفتگي يا mg/kg 5 (ماکزيمم 250 ميلي گرم) خوراکي روزانه مصرف مي شود.
کودکان بزرگتر از 6 سال: ريفابوتين 300 ميلي گرم خوراکي روزانه نيز دريافت کنند.
ذ) درمان MAC منتشر در بيماران مبتلا به HIV پيشرفته
بزرگسالان: 600 ميلي گرم خوراکي روزانه به همراه اتامبوتول mg/kg 15 روزانه مصرف مي شود.
ر) سينوزيت حاد باکتريايي خفيف تا متوسط ناشي از هموفيلوس آنفلوانزا، موراکسلا کاتاراليس يا استرپتوکوک پنومونيه، پنوموني اکتسابي از جامعه ناشي از کلاميديا پنومونيه، هموفيلوس آنفلوانزا، مايکوپلاسما پنومونيه يا استرپتوکوک پنومونيه.
بزرگسالان: 2 گرم خوراکي به صورت تک دوز 1 ساعت قبل يا 2 ساعت بعد از غذا استفاده مي شود.

موارد منع مصرف و احتياط:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت به دارو يا ساير ماکروليدها و يا ديگر ترکيبات فرمولاسيون.
موارد احتياط: ماکروليدها مي توانند باعث افزايش فاصله QT و آريتمي هاي بطني مانند torsade de pointes شوند. در بيماران با ريسک رپولاريزاسيون قلبي با احتياط استفاده شوند.
مصرف طولاني مدت دارو باعث عفونتهاي ثانويه قارچي يا باکتريايي از جمله اسهال ناشي از کلستريديوم ديفيسيل مي شود که حتي تا 2 ماه بعد از قطع دارو نيز رخ داده است. آزيترومايسين باعث پنهان شدن يا تأخير علائم سيفيليس يا گونوره مي شود.
در بيماران با سابقه بيماريهاي کبدي (هپاتوسلولار يا کلستاتيک) با احتياط استفاده شده و در صورت بيحالي، تهوع، استفراغ، دردهاي شکمي و تب مصرف دارو قطع شود.
در بيماران با نارسايي شديد کليوي (کليرانس کراتينين کمتر از ml/min 10 ) با احتياط استفاده شود.
ايمني و اثربخشي دارو در کودکان زير شش ماه مبتلا به اوتيت مديا، سينوزيت حاد باکتريايي يا پنوموني اکتسابي از جامعه و همچنين کودکان کوچکتر از دو سال با فارنژيت / تونسيليت اثبات نشده است.

عوارض جانبي:
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي: سرگيجه، خستگي، سردرد، خواب آلودگي.
قلبي ـ عروقي: طپش قلب، درد قفسه سينه
دستگاه گوارش: دردهاي شکمي، يرقان کلستاتيک، اسهال، سوء هاضمه، نفخ، ملنا، تهوع، کوليت سودوممبران، استفراغ
ادراري ـ تناسلي: کانديدياز، نفريت، واژينيت
پوست: بثورات جلدي، حساسيت به نور
ساير عوارض: آنژيو ادم
مسموميت و درمان
اطلاعاتي در دسترس نيست. علامتي درمان شود.

تداخل دارويي:
تداخل دارويي
مصرف همزمان با آنتي اسيدهاي حاوي آلومينيوم يا منيزيم جذب دارو را به تأخير مياندازد. با دو ساعت فاصله از هم مصرف شود.
مصرف همزمان با ارگوتامين ممکن است منجر به سميت حاد شود.
باعث اختلال در متابوليسم داروهايي ميشود که توسط سيستم سيتوکرومي P450 متابوليزه مي شوند (مانند باربيتوراتها، کاربامازپين، سيکلوسپورين و فنيتوئين) و ريسک سميت ناشي از اين داروها را افزايش مي دهد.
نلفيناوير باعث افزايش سطح خوني آزيترومايسين مي شود. از نظر اختلال کبدي و شنوايي بيمار را پايش کنيد.
ماکروليدها باعث افزايش سطح پلاسمايي تئوفيلين مي شوند.
دارو باعث کاهش کليرانس تريازولام شده و ريسک سميت را افزايش مي‌دهد.
اثر دارو روي متابوليسم وارفارين مشخص نيست. PT و INR پايش شود.

مکانيسم اثر:
مکانيسم اثر
اثر ضد باکتريايي: دارو مشتق اريترومايسين بوده که به زير واحد S 50 ريبوزوم باکتريايي متصل شده و سنتز پروتئين را مهار مي کند. بسته به غلظت باکتريواستاتيک يا باکتريسيد است. بر ضد باکتريهاي گرم مثبت و گرم منفي هوازي و بيهوازي، بورليا بورگدوفري، کلاميديا تراکوماتيس، مايکوپلاسما پنومونيه و MAC مؤثر است.

فارماكوكينتيك:
فارماكوكينتيك
جذب: به سرعت از دستگاه گوارش جذب شده، غذا سرعت و ميزان جذب دارو را به تأخير مي اندازد.
پخش: به سرعت در تمام بدن پخش شده و به راحتي به درون سلولها نفوذ مي کند؛ نفوذ خوبي به CNS ندارد. دارو در فيبروبلاست ها و فاگوسيتها تغليظ شده و به غلظتي بالاتر از پلاسما مي رسد. با تجويز دوز سرشار غلظت حداکثر و حداقل دارو بعد از 48 ساعت پايدار مي شود. بدون اين دوز بعد از 7-5 روز به غلظت پايدار مي رسد.
متابوليسم: متابوليسم قابل توجهي ندارد.
دفع: عمدتاً در صفرا و از طريق مدفوع دفع مي شود. کمتر از 10% دارو وارد ادرار مي شود. نيمه عمر نهايي دارو 68 ساعت است. برداشت و آزاد شدن دارو از بافت باعث اين نيمه عمر طولاني است.

اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Tablet: 250, 500mg
Capsule: 250, 500mg
Powder, For Solution: 2g
Powder, For Suspension: 100 mg/5ml, 200 mg/5ml

اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: ماکروليد آزاليد
طبقه‌بندي درماني: آنتيبيوتيک
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده B
نام‌هاي تجاري: Zithromax
ملاحظات اختصاصي
قبل از اولين دوز، کشت و آزمايشهاي حساسيتي انجام شود. قبل از آماده شدن نتايج درمان شروع شود.
و يالهاي 500 ميلي گرمي با 8/4 ميلي ليتر آب استريل جهت تزريق رقيق شوند. تا حل شدن کامل دارو خوب تکان دهيد (غلظت mg/ml 100 بدست مي آيد). محلول رقيق شده را با حداقل 250 ميلي‌ليتر نرمال سالين يا نيم نرمال، دکستروز 5%، يا محلول رينگر مخلوط کنيد تا غلظت mg/ml 2-1 بدست آيد.
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
موردي گزارش نشده است

ازیترومایسین چیست

(ازیترومایسین چیست) [ازیترومایسین چیست]

آزیترومایسین چیست؟ انجمن دارو سازان جوان Young Phrmacist Community آزیترومایسین – قلب , تغذیه سالم انجمن اندودانتیستهای ایران آزیترومایسین – قلب , تغذیه سالم sarmadtumsacir دانلود رایگان فونت نازنین نرمال عفونت کلامیدیا + عکس (عکس ها مناسب

(ازیترومایسین چیست)

»ازیترومایسین چیست…

آزیترومایسین azithromycin

آزیترومایسین یک آنتی بیوتیک است که برای گلودرد استرپتوکوکی ، برونشیت ، برخی انواع سینه پهلو (پنومونی )، و عفونت های کلامیدیایی تجویز می شود.
چگونگی مصرف
آزیترومایسین باید با شکم خالی خورده شود، حداقل ۱ ساعت قبل یا ۲ساعت بعد از غذا. این دارو برای بعضی از عفونت ها به صورت تک نوبتی تجویز می شود یا در سایر موارد به شکل روزی یک نوبت برای ۵ روز. مهم است که دارو سر وقت و به طور کامل مصرف شود، حتی در صورت احساس بهبودی . چنانچه پیش از مصرف تمام دارو آن را قطع کنید علایمتان ممکن است برگشت کنند. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که آن را به یاد آوردید مصرفش کنید. البته اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است ، این نوبت فراموش شده را رها کرده ، به برنامه منظم دارویی تان بازگردید.
هشدارها و عوارض جانبی
در صورت بروز هریک از علایم زیر، مصرف آزیترومایسین را قطع کرده ، با پزشکتان تماس بگیرید: اسهال ، دردهای شکمی ، تهوع و استفراغ ، زخم های دهانی یا زبان ، خارش یا ترشح واژن ، پلاک های سفید در دهان یا روی زبان ، تب ، درد مفصلی یا بثورات جلدی . یک پاسخ حساسیتی نادر به آنتی بیوتیک ها آنافیلاکس است که نیازمند توجه و مراقبت فوری پزشکی می باشد. از آنجایی که آنافیلاکس به سرعت پیشرفت می کند، در صورت بروز تورم لب ها و دور چشم ، کهیر یا تورم های پوستی ، غش ناگهانی ، ضربان قلب تند یا خس خس سینه یا مشکل در تنفس ، مصرف دارو را قطع کرده بلافاصله با یک مرکز خدمات اضطراری پزشکی تماس بگیرید.
موارد احتیاط
در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف آزیترومایسین ، پزشکتان را مطلع سازید:
حساسیت به آزیترومایسین ، اریترومایسین ، یا آنتی بیوتیک های دیگر.
بارداری یا شیردهی .
مصرف داروهای دیگر، به ویژه کاربامازپین ، سیکلوسپورین ، ضدانعقادها (رقیق کننده های خون مثل وارفارین )، تئوفیلین ، و آنتی اسیدهای حاوی آلومینیم / منیزیم .
سابقه یا ابتلا به بیماری کبدی .
هنگام مصرف آزیترومایسین توصیه می شود
حتی در صورت احساس بهبود دوره کامل دارویتان را مصرف کنید تا عفونت در بدنتان درمان شده ، از عود بیماری جلوگیری شود.
اگر ظرف ۳ روز از آغاز درمان با آزیترومایسین احساس بهبودی نکردید با پزشکتان مشورت کنید.
آزیترومایسین را دور از دسترس کودکان ، دور از گرما، نور مستقیم و حرارت مرطوب نگه دارید (در این شرایط آزیترومایسین فاسد می شود).
هنگام مصرف آزیترومایسین نباید
از داروهای تاریخ مصرف گذشته استفاده کنید.
پیش از اتمام دارویتان آن را قطع کنید، مگر به دستور پزشکتان

ونوفر (فرووین)

Iron Sucrose

ونوفر (فرووین)

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) آنمي كمبود آهن در بيماران مبتلا به نارسايي مزمن كليه كه همودياليز مي‌شوند.
بزرگسالان: mg 100 آهن المنتال به صورت وريدي از راه دياليز يا به صورت تزريق آهسته ( ml/min 1) يا به صورت انفوزيون ظرف 15 دقيقه در يك جلسه دياليز تجويز مي‌شود. اين ميزان يك تا سه بار در هفته تكرار مي‌شود تا به ميزان كلي mg 1000 آهن در ده دوز برسد. در صورت نياز قابل تكرار مي‌باشد.
ب) آنمي كمبود آهن در بيماران مبتلا به نارسايي مزمن كليه كه دياليز صفاتي مي‌شوند.
بزرگسالان: mg 300 آهن به صورت وريدي ظرف 90 دقيقه دو بار با فواصل 14 روزه تزريق مي‌شود و سپس 14 روز بعد يك انفوزيون 5/2 ساعته به ميزان mg 400 دريافت مي‌نمايند.
پ) آنمي كمبود آهن در بيماران مبتلا به نارسايي مزمن كليه كه دياليز نمي‌شوند.
بزرگسالان: mg 200 آهن به صورت وريدي آهسته و رقيق نشده ظرف 5-2 دقيقه تزريق مي‌شود. دورة درمان 5 بار به فواصل 14 روزه مي‌باشد تا دوز نهايي آهن به mg 1000 برسد.

موارد منع مصرف و احتياط:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: در موارد ازدياد آهن، حساسيت مفرط به دارو و يا تركيبات آن و آنمي غير از كمبود آهن منع مصرف دارد.

عوارض جانبي:
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي: آستنيا، گيجي، تب، سردرد، درد عضلاني، درد.
قلبي ـ عروقي: درد قفسه سينه، احتباس مايع، نارسايي قلبي، افزايش فشار خون، كاهش فشار خون.
دستگاه گوارش: درد شكم، اسهال، تهوع، استفراغ، اختلال در طعم.
عضلاني ـ اسكلتي: درد عضلات و استخوان‌ها، كرامپ پا.
تنفسي: سرفه، ديسپنه، پنوموني.
پوست: واكنش در محل تزريق، خارش.
ساير عوارض: صدمات اتفاقي، سپسيس.
مسموميت و درمان
مصرف بيش از حد دارو و يا سرعت بالاي انفوزيون ممكن است باعث كاهش فشار خون، سردرد، تهوع، گيجي، درد مفاصل، پاراستزي، درد شكم، درد عضلات، ادم و كلاپس عروقي گردد.
كاهش سرعت تزريق و درمان با مايعات وريدي، هيدروكورتيزون و يا آنتي‌هيستامين‌ها كمك كننده است.

تداخل دارويي:
تداخل دارويي
مصرف همزمان با فرآورده‌هاي آهن خوراكي باعث كاهش جذب اين تركيبات مي‌گردد. همزمان استفاده نشوند.

مکانيسم اثر:
مکانيسم اثر
اثر جايگزيني آهن: دارو توسط سيستم رتيكولواندوتليال به آهن و سوكروز تبديل مي‌شود. قسمت آهن آن به تدريج جايگزين ذخاير از دست رفته آهن مي‌گردد و سطح آهن و فريتين سرم را به طور قاب توجهي افزايش دوره همچنين باعث كاهش TIB مي‌گردد.

فارماكوكينتيك:
فارماكوكينتيك
جذب: به صورت تزريق وريدي استفاده مي‌شود.
پخش: عمدتاً در خون و برخي مايعات خارج سلولي توزيع مي‌شود. همچنين ميزان قابل توجهي در كبد، طحال و مغز استخوان پخش مي‌گردد.
متابوليسم: دارو به آهن و سوكروز تبديل مي‌شود.
دفع: حدود 75% سوكروز و 5% آهن ظرف 24 ساعت توسط ادرار دفع مي‌شوند. در افراد سالم نيمه‌ عمر دفع دارو 6 ساعت است.

اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Injection: 20mg /ml

اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: هيدروكسيد آهن 3- پلي‌نوكلئار در سوكروز.
طبقه‌بندي درماني: هماتينيك.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده B
نام‌هاي تجاري: Ferrovin
ملاحظات اختصاصي
1- واكنش‌هاي حساسيتي به طور نادر و به صورت آنافيلاكسي، كاهش هوشياري، كلاپس، كاهش فشار خون، ديسپنه و يا تشنج رخ مي‌دهد.
2- واكنش‌هاي ملايم تا متوسط حساسيتي شامل ويز، ديسپنه، كاهش فشار خون، راش و خارش مي‌باشد.
3- براي تزريق آهسته ml 1 از دارو (معادل mg 20 آهن المنتال) در يك دقيقه تزريق شود و در هر تزريق بيش از يك ويال از دارو استفاده نشود.
4- براي انفوزيون دارو، mg 100 آهن المنتال در ماكزيمم ml 100 نرمال‌سالين بلافاصله قبل از انفوزيون رقيق شود و اين مخلوط ظرف حداقل 15 دقيقه انفوزيون شود.
دوزهاي mg 300 يا بيشتر آهن در ماكزيمم ml 250 نرمال‌سالين رقيق شود.
5- اين دارو با ساير داروها و يا محلولهاي تغذيه وريدي نبايد مخلوط شود.
6- ميزان اشباع ترانسفرين بلافاصله پس از تزريق وريدي آهن افزايش مي‌يابد. سطح سرمي آهن 48 ساعت پس از تزريق اندازه‌گيري شود.
7- سطح هموگلوبين، هماتوكريت، فريتين سرم و اشباع ترانسفرين بررسي شود.
8- در صورت نشانه‌هاي افزايش بيش از حد آهن دارو قطع شود.
نكات قابل توصيه به بيمار
در صورت بروز نشانه‌هاي مسموميت مانند سردرد، تهوع، گيجي، درد عضلاني، پاراستزي و درد شكم به پزشك اطلاع داده شود.
مصرف در سالمندان: در اين بيماران به علت كاهش عملكرد قلب، ساير بيماريهاي زمينه‌اي و مصرف ساير داروها بايد در انتخاب ميزان مناسب دارو احتياط شود.
مصرف در كودكان: ايمني و كارايي اين دارو در كودكان اثبات نشده است.
مصرف در شيردهي: ترشح دارو در شير شناخته نشده است. با احتياط مصرف شود.
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
ممكن است باعث افزايش آنزيم‌هاي كبدي گردد.